maandag 25 februari 2008

Discriminatie: gediscrimineerd voor de eeuwigheid



Het is een handeling van alle tijden, maar oorspronkelijk bestond het niet of toch niet in die mate. In de oudheid bestond er geen discriminatie in verband met rassen(meer bepaald huidskleur). In het Romeinse, Griekse en Byzantijnse Rijk vocht men in de eerste plaats voor extra land en heerschappij, zonder de bedoeling om de bevolking echt te bekeren of etnisch te zuiveren. Pas in de Middeleeuwen begon het echte discrimineren met de kruistochten en later in de 19° eeuw met het koloniseren van Afrikaanse landen door de Westerse heerschappij.

De Verenigde Staten is tot nu toe het enige land waar bijna alle rassen en geloofsovertuigingen vertegenwoordigd zijn. Het "Beloofde Land", waar de rassendiscriminatie zo sterk en geweldadig was. En Zuid-Afrika niet te vergeten. Hoe het mogelijk is dat een grote zwarte meerderheid gekleineerd werd door een kleine blanke minderheid. Uit recente studies blijkt dat er nog heel wat discriminatie is in de Verenigde Staten, al of niet duidelijk zichtbaar. Het is zelfs schrijnend om te zien dat vandaag de dag regelmatig etnische zuiveringen gebeuren. En dit op een gruwelijke, barbaarse manier. Men vecht nu niet meer om extra land, maar om meer 'plaats' binnen het land.

Discriminatie uit zich in verschillende vormen. Je voelt je gediscrimineerd als de persoonlijke integriteit is aangetast. Ook al is het soms iets algemeen(bepaalde groep, cultuur, ras,...), toch voelt elke persoon zich een beetje individueel getroffen. Je hebt rascistische uitspraken, een zuiver verwijt, een dubbelzinnige woordbetekenis,... Ze kunnen allemaal iets met elkaar te maken hebben of juist niet. Ze worden bewust of onbewust uitgesproken, kwetsend met soms spijt tot gevolg.

Maar.... het ligt ook aan beide personen of groepen waarom er discriminatie geuit wordt. Het heeft in ieder geval veel met verdraagzaamheid en weerbaarheid te maken. Hoe sterk of zwak sta je om er niet op in te gaan? Welke is de gepaste manier om te reageren? Het is zeker niet altijd gemakkelijk en het begint allemaal in de eerste plaats bij de opvoeding thuis en op school.



Scheldwoord!


Iemand verwijten is...
pesten uit onmacht.
Het is een onbehagelijk
heel slecht gevoel
dat je ervaart en tijdelijk
heel ongelukkig maakt.

Geen opmerkingen: