woensdag 12 maart 2008

Medische Urgentie Groep Meetjesland



Elke week hoor ik wel sirenes. Maar niets is zo herkenbaar als de sirene van de MUG. Mijn interesse gaat uit naar de werking en de mensen die hier alle dagen mee bezig zijn. Ik heb de aangewezen persoon aangesproken, Piet Deckers, gegradueerd ziekenhuisverpleegkundige met specialisatie Intensieve zorg-en spoedverpleegkunde. Ik heb hem een paar, soms moeilijke, vragen gesteld en bedank hem voor zijn openhartigheid.

Hoe lang bestaat dit interventie-team en hoe is dit historisch gegroeid?
De MUG in Eeklo is opgericht in juni 1993 onder de toenmalige directie van het Heilig Hart Kliniek en onder impuls en bezieling van Dr Christiaan De Pauw(anesthesist en urgentiearts). Er was grote nood aan een nieuw implantieplaats, want de inwoners van het Meetjesland konden onvoldoende voorzien worden van dringende medische hulpverlening ter plaatse. Tussen de steden Gent en Brugge was er nog een blinde vlek. Er ging te veel kostbare tijd verloren.

Welke noodzakelijkheden zitten er in de koffer van de MUG-wagen?
Onze medische interventiekoffers bevatten heel wat apparatuur en medicatie die noodzakelijk zijn om het slachtoffer te reanimeren en te stabiliseren. Zo kunnen we een veilig transport garanderen naar het ziekenhuis. Een beperkt overzicht van het materiaal: monitor-defibrillator; laat ons toe om continu electrische activiteit van het hart te volgen en indien nodig kunnen we electroshocks toedienen om het hartritme terug te normaliseren. beademingstoestel; wordt gebruikt om het slachtoffer kunstmatig te beademen(na reanimatie). een groot aantal hartondersteunende medicatie,perfusievloeistoffen, pijnstillers, kalmerende medicatie, aërosol, cortisone, spierverslappende middelen(om gemakkelijk te intuberen, dwz een buisje in de luchtwegen plaatsen om kunstmatige ademhaling toe te dienen). pediatrische koffer; bevat specifieke medicatie en materiaal aangepast voor kinderen. halskragen voor fixatie nekwervels bij nektrauma. spalken; om bij fracturen het desbetreffende ledemaat te stabiliseren. partusset; wordt gebruikt bij bevallingen tijdens de interventie. aspiratietoestel; om het overtollige bloed en secreties weg te zuigen. spuitpompen; om precieze dosering van beplaalde medicatie te geven(vb:1 mg/uur). brandwondenset.

Wanneer is er een interventie, wie gaat er mee en hoe ver moet je rijden?
Een MUG-interventie start altijd in opdracht van het hulpcentrum 100 te Gent of Brugge. Daarbij heeft de centralist in het hulpcentrum een belangrijke taak. Hij bepaalt bij iedere oproep als er MUG bijstand noodzakelijk is. Ook de huisartsen kunnen een bijstand vragen, maar ook via de 100. Het team in Eeklo is beschikbaar over heel het Meetjesland, maar in het kader van het zogenaamde Astridproject is er wel een vaste regel: de kortste aanrijtijd telt. In sommige uitzonderlijke gevallen verlaten we ons district indien een MUG van een ander ziekenhuis niet beschikbaar is. Ook bij grote rampen worden wij ingeschakeld. Dan treedt het medisch rampenplan in werking.
Een MUG-team bestaat uit een spoedarts en een spoedverpleegkundige. Deze laatste bestuurt de wagen en de arts bedient de radio voor communicatie met het hulpcentrum 100. Met behulp van een gps-toestel en kaartenboeken van de provincies Oost-en West-Vlaanderen plannen we de snelste route naar een interventie-opdracht, soms tot in Zeeland(Nederland). Zij vormen een complementair team en zijn op elkaar ingespeeld. Let wel: een MUG interventieteam levert enkel kennis, apparatuur en medicatie. De slachtoffers worden vervoerd met een ziekenwagen.

Hoe ver mogen jullie gaan in het redden van een slachtoffer?
Dit is een vraag waar ik moeilijk op kan antwoorden. Elke situatie vraagt een andere individuele en specifieke beoordeling. Onze doelstelling is om ieder mensenleven een kans te geven en een optimale zorgverlening te garanderen. Maar een kind zal automatisch en onbewust anders worden benaderd dan een hoog bejaard persoon. Ook iemand met een terminale ziekte behandelen we anders. Meestal kennen we de voorgeschiedenis van de patient niet, en dit maakt het zo moeilijk om een beslissing te nemen hoe zinvol de interventie wel is, en hoe ver en hoe lang we moeten doorgaan met reanimatie. Hierin is de huisarts een belangrijke schakel. Maar toch: bij kinderen gaan we echt tot het uiterste om medisch technisch te proberen de vitale funties terug op gang te brengen en deze zo snel mogelijk te transporteren naar het ziekenhuis.

Hoe schatten jullie het verkeer in om een "noodzakelijk" dringende interventie uit te voeren?Veiligheid primeert. Veilig rijden met een MUG interventiewagen is aan een verantwoorde snelheid prioritair rijden(dwz met blauwe zwaailichten en geluidsirene aan). Het is roekeloos om risico's te nemen, waarbij jezelf en andere weggebruikers in gevaar brengt.

Wat als de MUG zelf een ongeval heeft?
Een ongeval met een MUG voertuig gebeurt zeer zelden. En als dit dan toch het geval is, heeft dit een groot effect op heel het team. Gelukkig zijn er in ons team nog geen slachtoffers gevallen. Dus ik wil nog eens benadrukken dat veilig rijden wel echt van ons verlangd wordt en noodzakelijk is.

Wanneer komt de MUG helicopter in actie?
De heli in Brugge komt soms assistentie verlenen als wij reeds aan een interventie bezig zijn. Dit bij een slachtoffer met een zwaar cerebraal(=hersen) trauma en als de afstand naar een neurochirurgisch centrum te ver af is. Bij mist of 's nachts kunnen we echter deze hulp niet inroepen.

Als ik zeg dat jullie het gewoon zijn, dan is dit redelijk zacht uitgedrukt.
Na jarenlange ervaring(18 jaar) ben ik inderdaad heel veel gewend. Toch is het nog steeds moeilijk te aanvaarden en te begrijpen dat kinderen, ondanks de beste zorg die we hen toedienen, het leven moeten laten. Soms schieten we te kort ondanks al onze professionele inspanningen. Dit geeft nog altijd een psychische en psychologische weerslag, maar ondanks alles moeten we daar zo vlug mogelijk overheen om dan weer een volgend slachtoffer te helpen.

Dit is nu eenmaal onze job en onze passie. De dankbaarheid van de slachtoffers en hun familie geeft dan weer de kracht om deze job met honderd procent volle inzet verder te volbrengen. Je bent ook verplicht om steeds bij te scholen en aan zelfstudie te doen. We werken ook in een 3-ploegensysteem met om de 14 dagen weekendwerk. Ik ben nog steeds erg gedreven en besef dat ik een uitzonderlijke job heb en een zeer goed team van verpleegkundigen. We zijn meer dan collega's. Ook de rol van de hoofdverpleegkundige speelt een belangrijke rol. Hij probeert voor zover mogelijk, rekening te houden met de individuele noden en behoeften van elk personeelslid, en dat wordt toch gewaardeerd.

Geen opmerkingen: