vrijdag 21 maart 2008

Zijn onze kleuters werkelijk zo passief?



"omhoog, omlaag,...omhoog, omlaag... iedereen doet mee vandaag!". Een recente studie van de universiteit Gent deed een onderzoek met stappentellers bij een grote groep kleuters, zowel thuis als op school. Conclusie: het grootste gedeelte van hun tijd brengen ze passief of zittend door. De kleuters kunnen er weinig aan doen, want zij luisteren toch naar hun ouders of juf/meester. Het is geen kritiek op onze opvoeding, maar toch. Wij als ouders worden hierdoor toch een beetje geviseerd. Enerzijds is het maar een studie en ergens zal de waarheid wel verscholen liggen, maar anderzijds, hoe fier we ook mogen zijn op onze kleine spruit, heb ik toch enkele bedenkingen.

De meeste ouders van onze generatie zijn twee-verdieners. Het is nu al een organisatie om alles geregeld te krijgen. Woon-werk en tijdig op tijd zijn is een race tegen de klok. Ofwel heb je geluk en kan je je kroost aan school afhalen, ofwel moet het maar in de naschoolse opvang. Er rest 's avonds weinig tijd: ze zijn vermoeid, moeten eten en gewassen worden. Voor de rest nog een babbeltje, een klein beetje samen spelen en het bedje binnen.

Onze generatie is ook meer bezig met wat ze moeten kunnen. Het schoolsysteem, ook bij kleuters, is in de loop van de jaren enorm veranderd. Discipline en structuur thuis en op school moeten ze zeker leren. Maar de lat wordt soms wel een klein beetje hoog gelegd in vergelijking met vroeger. Ze moeten sneller zelfstandiger worden en méé zijn. Het is misschien verkeerd, maar ook wij als ouders zijn meer met deze zorg bezig. Wie denkt dan op die momenten aan bewegingsvrijheid?

In weekend en vakantiedagen kunnen we echt actief bezig zijn met onze kleintjes. Gaan wandelen, fietsje rijden, spelen in de tuin, dansen op kindermuziek,... De gemiddelde frequentie van de stappentellers zullen dan wel de hoogte in gaan.
"Plopper de Plop nog aan toe!"
(anoniem stemmen mogelijk tot 15/04/08 en/of een reactie op dit onderwerp-vrijblijvend)

4 opmerkingen:

chris zei

doordat de ouders te weinig tijd
hebben mogen de kinderen meer TV kijken en blijven rustiger.

akleeuw zei

Well, I read what I could, and this is something that has changed a great deal over the last few generations. More and more, you are finding households that have two working parents.

Barb and I are lucky in that we can live on just my salary, so we opted to have her stay home with our daughter Anya until she could go to school. I suppose we are of the opinion that if you want children, why would you have them be raised by other people when so young? But then again, many people have no choice, so I certainly can understand.

The question you raise about children being active or passive is also in part due to changing times. Television/computers/video games are more prominent. We do let our daughter watch some TV, but we encourage her to play, which she loves to do. She is quite active, runs around, plays ball, dances and skips about. Barb certainly has more time to do this than I. When I get home from work, I am tired. I do spend time playing with my daughter…chasing her around the house as she playfully screams and runs away.

I can certainly see how parents would be tired, and not have much time with their children when both work. I certainly do not think this is the only factor though. There is a vast difference between people in general. Some will be “good” parents, and others will be “not so good”. I think there are many variables that would lead/influence children being passive.

1) Personality and disposition of the child
2) Personality and disposition of the parent(s)
3) Environment (city/suburban/rural)
4) Parent involvement

I am sure there are other factors.

Still, with our society changing the way it is, more and more children are more prone to being passive.

Gudrun zei

Wij gaan ook met twee gaan werken en soms kom je na een dag werken moe thuis maar als je kinderen hebt dan weet je dat ook zij tijd met jou willen doorbrengen.
Onze dochter is geen tv kijker en ik heb dat eigenlijk wel het liefst.
Ze zit soms bij mij als ik aan het koken ben,ze helpt me de ramen poetsen of dergelijke en nee geen kinderarbied hoor.Gewoon samen bezig zijn,ze vertelt dan over haar dag op school of zingt liedjes,tis een bezig bijtje.
Ik denk dat veel van de passiviteit of activiteit afhangt van hoe je er als ouder mee omgaat.
Ze hoeft van mij geen tv te kijken als ik kook of poets,ze kan bij mij zitten en spelen of meehelpen als ze wil,zo is vaak veel rustiger dan als ze tv kijkt en ze leert er ook veel meer door.
En ja,soms ben ik wel moe als ze daar met al haar vraagjes komt aandraven,maar tis een kind dat de hele wereld nog moet ontdekken en als ze dan savonds gelukkig gaat slapen,ben ik ook moe maar tevreden!

Jennifer zei

Ligt niet enkel aan de ouders. Het eerste wat ik dacht op de kijkdag van de peuterklas was hoeveel die kindjes op de bank moeten zitten. Een half uur bij onthaalmoment, dan om koekje te eten, dan om te wachten om te plassen, dan als ze gedaan hebben met plassen, als ze weer binnen komen, als ze moeten opruimen (doen er maar twee, de rest zit), wachten tot mama en papa komen enz...

Als mijn zoontje thuiskomt is hij een bommetje energie.