vrijdag 11 april 2008

Minority Report: het derde oog ziet alles

Het electronisch oog van 'Big Brother' wil alles zien. Voor- en tegenstanders. Realtime is geen optie, maar een standaard geworden. Camera's op en naast de werkvloer, openbare plaatsen, irisscan, de enkelband en ja misschien ook nog een chip in ons hoofd, waarom niet? De identificatie-electronica-oorlog is in opmars!

Is het mogelijk om elke beweging te registreren van een willekeurig individu? Nu misschien nog niet, maar later wel. Als men nu al kan achterhalen hoeveel tik-aanslagen je op je toetsenbord hebt gedaan per uur, dan moet ik je waarschijnlijk niet vertellen waar onze privacy naar toe is. Dit is onverantwoord zullen de meeste zeggen. En zijn er zaken die dan wel verantwoord zijn?

In China kan men over een hele stad het complete verkeer electronisch in kaart brengen. Een stadje met miljoenen inwoners en ongeveer 25.000 camera's die elke beweging kunnen volgen. Het probleem van een file wordt vliegensvlug aangepakt. Een schermutseling of betoging; binnen de 10 minuten staan er al speciaal getrainde politiemannen om de onlusten in de kiem te smoren. Wel leuk als je in dit land woont. Zou het bij ons ook kunnen? De fictieve 'Minority report'-film bestaat dus wel degelijk echt. Er mee knoeien is nog veel gevaarlijker.

Voor opsporingsberichten zijn videobeelden in sommige landen heel nuttig. Zelfs wettelijk toegelaten en als bewijsmateriaal. We zijn tegen het vrijgeven van onze privacy en zouden liever dat van een ander bekend persoon willen zien. Voyeurisme is de mens niet onbekend. Maar in het belang van een onopgehelderd onderzoek geeft de overheid dan wel soms opgenomen telefoongesprekken of beelden vrij. Als de wanhoop nabij is moet alles kunnen. Dus, laten we het zo stellen: als je iets ergs uitspookt, dan kan je publiekelijk achtervolgd worden.

Google Earth is een prachtig werkinstrument. De gratis software is beperkt. In hartje Amsterdam zit een leuke meid op haar dak te genieten van de zon in monokini. Liefst heel goed inzoemen op de plaats waar je het best kan zien. Een fluitje van een cent, iedereen kan het. De geavanceerde en betalende software is een beetje gevaarlijker. Om de zoveel tijd verandert het satellietbeeld. Je zoomt in op een huis, wagen staat op de oprit, wagen is later weg. Een unieke kans voor inbrekers? Het is niet leuk meer.

Op de keuring is het dan weer nuttig. Ik wil vertrekken, maar ik wil geen uren aanschuiven. Computer aan, SBAT.be, plaats keuringstation en klikken op de webcam. Zoveel auto's staan nu nog aan te schuiven. Om de 3 minuten worden de beelden geregenereerd. Of je wilt misschien wel eens weten als je werknemer, zoon/dochter of iemand anders wel degelijk zo lang is weggebleven? Mooi, en soms niet correct.

Wij particulieren "genieten" beperkt van deze realtime toepassingen. De veiligheids-en gerechtsdiensten doen zeker een beroep op meerdere mogelijkheden. In hoeverre is een electronische enkelband bij gedetineerden verantwoord bij de reïntegratie in onze maatschappij? Met gps zijn ze overal te volgen. Als het systeem tenminste doeltreffend werkt. Het is non-stop, 24/24h. Waar is zijn privacy om een beter mens te worden? Maar als iemand veroordeeld is voor misbruik van kinderen en die in zijn electronische proefperiode plots aan een school staat, dan zal de gps wel degelijk doeltreffend zijn, of niet? En ja zullen we zeggen!

Het wordt nog leuker als men met een speciaal mobiel apparaat op afstand door je kleren kan kijken. Dit om te zien of je wel geen springstoffen, metalen voorwerpen en wapens met je meezuilt. Op een luchthaven of militair check-point mag er geen kans gegeven worden voor een terroristische aanslag of gijzeling. Jawel, het bestaat, maar 'wettelijk' nog niet in orde.

Privacy of niet, met een gerust geweten hoef je er niet van wakker te liggen!

Geen opmerkingen: