maandag 21 april 2008

Waar zit de waarheid verscholen?



Het goede zit stevig gebakken in onze moraal. Het uiteindelijke resultaat is het kwaad dat de kop opsteekt. Eerlijkheid duurt het langst is misschien een uitdrukking dat zelf goed onder de loep moet genomen worden. En in deze tijd mag de waarheid achterhalen niet te lang duren.
Liegen om bestwil, doen alsof, iets achterwege laten,... Zit dit daadwerkelijk in onze natuur?

Ik ben van mening dat wij mensapen moralistisch goed zijn. Straffer nog, Het zit in onze menselijke structuur. Als de eerste oermens iemand kwaad deed, wat was dan de eigenlijke impuls om dit te willen of moeten doen? De primitieve moraal zal hieruit beetje bij beetje gegroeid zijn. Is spijt dan bevestiging van een slecht gedrag? Maar kuddedieren zoals we zijn, dan kan het niet anders dat gezamenlijke gedachten en gebeurtenissen onze ethiek bepalen.

Individueel wordt het dan nog moeilijker. We willen het altijd draaien en keren als het voor ons goed uitkomt. De waarheid soms kwaad aandoen hoort erbij. Er zijn mensen die wellicht al eens een 'slecht weer'-vakantie hebben meegemaakt. Een ver land, regen,... Het is geweten dat sommigen liever zeggen dat het nog best meeviel. Gezichtsverlies lijden willen we niet.

De waarheid zit nog dieper verscholen in gerechtszaken. De moraal-electronische middelen zijn op de markt. En ik heb het uiteraard niet over psychische folteringen. Het is zover gekomen dat we diep in ons onderbewustzijn moeten graven. Leugendetectors, waarheidserum, hersenscans en psychologische vraagtechnieken. De criminologie en de Forensische wetenschap hebben al veel aan het licht gebracht. Maar heb ik wel gelijk dat de mens van oorsprong goed is? Als je bijvoorbeeld bij de geboorte al een hersenscan kan laten maken om te zien dat je kind later misschien het slechte pad kan opgaan, zijn we dan ethisch goed bezig?


"het masker van de waarheid zit in onze genen. Via dna krijg je ze eruit!"

Geen opmerkingen: