zondag 18 mei 2008

6000 jaar creationisme



De evolutieleer krijgt aandacht. God die de aarde schiep en Darwin, de man die het licht zag. Adam heeft hem niet gekend. En, indien het zo was, werd het pas echt leuk!!

De aarde bestaat al langer dan pakweg 6000 jaar. Voor de wetenschappelijk gelovigen toch een goed 65 miljoen jaar. De heisa, wie heeft het aan het juiste eind, zal ons leven lang meegaan. Tot de aarde stopt met tollen. Er zit een filosofische waarheid in beide opvattingen. Voor mij is de evolutie het meest begripvolle. Wat daaruit is geschept; alle religies. De creationisten (die de bijbel letterlijk opvatten) zullen het niet graag horen. Maar zijn de bestaande religies niet het resultaat van één gecreëerde oer-religie? Waren Adam en Eva echt blank? Zelfs binnen het geloof zijn er splitsingen, al of niet extreem of soms sektegericht. Je hoeft geen atheïst te zijn om te geloven in de evolutietheorie. Er zijn zelfs gelovige moslims die Darwin met open armen ontvangen, hetzij heel voorzichtig.

Was het niet beter om enkel te geloven in de oer-theorie? Maar uiteindelijk is het ene het gevolg van het andere (en niet andersom). We willen een houvast aan zelfvertrouwen. De natuurelementen konden het goede weer niet meer maken. Op de een of andere manier evolueert ook die houvast in iets, en zo ontstond ook het geloof.

Waarom we echt het geloof nodig hebben of juist niet binnen deze evolutietheorie is een andere kwestie.

2 opmerkingen:

akleeuw zei

I do not think Evolution and Creation are mutually exclusive. I do not think most Catholics feel this way either, at least from the investigation I have done. From what I have come to understand, the Old Testament is not to be taken literally. The Old testament conveyed truth through stories which did not necessarily happen exactly as described if at all. This sounds a little odd in the way we think in the modern age, but this is what I have come to understand.

Abrimont zei

Ik denk dat heel wat atheïsten het moeilijk hebben om het concept geloof te plaatsen. Ter verduidelijking: ikzelf ben ook atheïst.

Ik denk dat geloof meer is dan een houvast, toch voor zij die er zich op een eerlijke en persoonlijke wijze in engageren. Ook het geloof schept onzekerheden en uitdagingen. Daadwerkelij geloven heeft niets vandoen met het blind opvolgen van opgelegde regels maar is een aanzetten tot denken over ethiek en als gevolg daarop het consequent handelen of dit toch betrachten. In die zin zijn geloof en filosofie niet verschillend. (iets wat prof. Vermeersch nooit begrepen heeft). Daar geloof ten gronde handelt over ethiek is de wetenschappelijke benadering ondergeschikt en zelfs feitelijk niet geheel relevant. Het plaatsen van geloof in een wetenschappelijke context en de twee tegen elkander opwegen is geen goed idee, daar het eigenlijk twee geheel verschillende zaken zijn en niet enkel verschillende percepties. Geloof en wetenschap hoeven niet in conflict te raken indien maar beseft dat beiden waardevol zijn en zich het best houden aan hun eigen vakdomein. Trouwens evenzeer als religie heeft ook filosofie dit probleem met wetenschap. Indien men binnen zijn of haar filosofische analyse wetenschap een doorslaggevende rol laat spelen, zoals bevoorbeeld de evolutietheorie en de wet van de sterktste, dan is de ethiek ook zoek. Dit wijst aan dat wetenschap geen absolutie is en ze niet boven ethiek mag geplaatst worden. De essentie van religie is niet het plaatsen van een wetenschappelijk historisch kader.

Waarom we geloof nodig hebben ? als atheïst lijkt het antwoord snel gegeven, doch vanuit de perceptie van een gelovige bekeken gaat deze vraag eigenlijk over iets anders. Desgevallens is geloof geen keurslijf maar een zoektocht naar diepzinnigheid, betekenis en morele en ethische waardebepaling. Menig atheïst maakt een grote fout door geloof als een vorm van bijgeloof te catalogeren. Prof Vermeersch als goed voorbeeld niet in het minst. Als filosoof is een dergelijke houding bijzonder kortzichtig.
Of geloof dan nodig is ? dat is een persoonlijke zaak, sommige mensen zullen filosoferen vanuit een atheïstisch uitgangspunt, andere vanuit een die van een gelovige, is de één daarom meer waardevol dan de andere ? wie heeft de positie om dat ooit te kunnen bepalen ? Misschien enkel God, als die dan toch blijkt te bestaan, maar of die laatste atheïst is daar heb ik mijn twijfels over.