maandag 18 augustus 2008

Het geheim van gelukkige katten


Op een bepaalde blogsite lees ik het een en ander over katten en ander aangenomen verloren huisdieren. Ik ben vroeger nooit een vervent kattenliefhebber geweest. Maar uiteindelijk toch gezwicht. Ze zijn zo lief en speels als ze klein zijn. Onze kat is zeker geen doetje. De titel bovenaan is niet door mij uitgevonden, wel reclame van het 'kattenpriseke' dat ik een tijdje geleden gekocht heb. Kostprijs: 25 euro bij de apotheker en in de hoop dat het werkt of werkte.

Wat moet je aanvangen met een kater die een dubbele verdoving nodig had om hem te castreren? In ieder geval had de dierenarts zeer goed gehandeld. En dit was het begin van wat we nog niet doorhadden. Een asociale, agressieve kater met een onwaarschijnlijk eigenzinnig karakter. Honden aanvallen, vogels proberen te pluimen, in de hoogste boom klimmen en zijn baasje met de ladder bij de buren gaan om zijn babytje eruit te krijgen, want een brandweerman zou te kostelijk zijn. Tenzij hij echt in een bijennest zou terechtgekomen zijn. Jaren verstrijken en zijn karakter gaat met ups and downs. Wisseling van de hormonen? We hebben het ook een beetje aan onszelf te danken. Te veel gemogen en in de tijd nog met ons drie gaan slapen. Een echte poes onder de lakens. Maar zijn bijtgedrag, valse medelijden en andere katten aanvallen blijft bestaan.

We opteerden voor euthanasie zonder zijn toestemming. Niet met mijn volle verstand en goesting. Want ik heb hem werkelijk gekweekt als een hond. Na 2 Duitse Schapers getraind te hebben, weet je wel hoe je een kat kan leren gehoorzamen(dacht ik). Gelukkig was het antwoord van de dierenarts nee: je kater heeft een territorium-probleem en zijn karakter die nog ietsje erger wordt. Het zal wel slijten met de jaren geldt niet voor mijn Torro. Na misschien negen levens zal het een natuurlijke euthanasie op lange termijn worden.

Dus kocht ik een Feliway verdamper. Als je wilt weten hoe je je kat moet drogeren, wel het heeft echt wat tijd nodig. Maar het is veilig en geen drogeermiddel wel te verstaan. Het werkt op basis van geruststellende feromenen en verdampt geurloos voor de mens.
Ik citeer de bijsluiter:

"om zich op zijn gemak te voelen in een bepaalde omgeving, wrijft een kat met zijn kop langs allerlei meubels, hoekpunten of langs de onderkant van gordijnen. De kat geeft dan zogenaamde gezichtsferomenen af en gaat zich lekkerder in zijn of haar velletje voelen. Het is een manier van communiceren van de kat."
"....Bij het niet prettig voelen kan een kat ongewenst gedrag gaan vertonen. Dit ongewenst gedrag komt voort uit stress en kan zich uiten in: urine sproeien in huis, op allerlei ongewenste plaatsen de nagels scherpen,...."

"...;dit geeft de kat een gevoel van welzijn en veiligheid."

Ik heb al geprobeerd om een kattenfluisteraar te zijn, zonder resultaat. De kat heeft stress!! Amai, wat moeten wij dan zeggen. Ik denk dat we veel geduld moeten hebben. Maar hij is toch één met pit en als hij vast slaapt in zijn mandje is het goddelijk om naar hem te kijken. Een magere troost, maar we zien hem toch nog ontzettend graag.

2 opmerkingen:

Gudrun zei

Hallo,

Zelf ben ik wel een kattenliefhebber,nog nooit echte problemen gehad met onze katers.
Af en toe zijn ze wel eens boos en dan gaan ze met hun rug naar ons zitten,niet luisteren,puur protest.
Ze hebben allemaal zo hun karakter maar wanneer ik Torro binnen steek,vind ik hem zo een schatje.
Hij komt direct naar binnen,vraagt zijn aaikes,zelfs Anouk mag heel af en toe over zijn rug wrijven.
Je doet wat je kan voor je huisdier,hij is een deel van het gezin,laat hem anders eens komen logeren,al weet ik niet of Apollo daar zo gelukkig mee zou zijn!
Gudrun.

Jo zei

Dat is het hem net. Stress krijgen van andere katten. En ja Apollo moet het onderspit delven. Gelukkig duren de gevechten niet lang en als ik het hoor ga ik er echt mee moeien. Maar we moeten nog eens op controle gaan met Torro. Toch nog eens goed uitleg vragen of ik die verdamper wel goed gebruik.