woensdag 27 augustus 2008

Zij was 44 in '44

Ik kwam per toeval aan de klap met een bejaarde. Ik hoorde plotseling het woordje oorlogsinvalide vallen. Ik vroeg toch wat nader uitleg. Het ging niet om hem maar om zijn vrouw. Een merkwaardig verhaal gebeurd in een gemeente in de streek van het Meetjesland.

Zijn vrouw was namelijk oorlogsinvalide. Zij was toen 7 jaar oud.
Ze zat op de fiets van haar moeder voor haar. Haar moeder was 44 jaar oud en het was de jongste dochter die bij haar was. In het jaar 1944, op een gewone dag, fietste ze ergens naar toe. Ze kwam in een vuurlinie terecht en een verdwaalde kogel van het Belgisch leger kwam in de heup terecht van het 7 jarig kind en via de heup in het hart van haar moeder. Dochter viel op de grond en moeder op haar. Moeder was op slag dood. De heup was kapot.

De vader was nog maar 11 jaar getrouwd. De moeder was een huisvrouw, zoals velen in die tijd. Hij kon niet uitkeren van een vergoeding van de Belgische staat. Het antwoord van de ambtenaar in Brussel was: "een vrouw is maar een speeltuig in bed. Waarom zou men daar een vergoeding voor moeten geven?" Vervolgens: 'je hebt nog je 2 handen en je kinderen ook'. Enkel het 7 jarig dochtertje kreeg een uitkering en nog altijd. Harde, pijnlijke woorden, maar het was echt de realiteit.

Bewust heb ik hier geen namen genoemd en plaats. Maar zulke en nog vele andere verhalen staan blijkbaar genoteerd in geschiedenisboeken van de streek over de oorlogsjaren. Ook al is het heel lang geleden en heb ik er zelf niets mee te zien, het greep mij enorm aan en daarom wou ik dit neerpennen.

1 opmerking:

Anoniem zei

Hallo,

Het is al vele jaren geleden,maar het mag nooit of nooit vergeten geraken.
Een aantal jaren geleden zijn Mario en ik naar La Coupole geweest,heel ingrijpend,we gaan er zeker terug met Anouk en Julie,wat toen gebeurd is,heeft onz onze toekomst gegeven.
De verhalen van mijn grootouders,hoe zij hebben geleden onder de oorlog,welke dierbaren zij hebben verloren,het zou ieder van ons moeten raken.
Ik kan heel boos en moedeloos worden van de verhalen,door ze door te vertellen aan onze kinderen,zullen de offers van toen nooit verloren gaan.
Daarom is geschiedenis zo belangrijk!
We hebben hier een boekje over de weerslag van de oorlog op Zomergem en omstreken,gekregen van mijn grootmoeder,een verslagje in de krant van toen van Mario zijn grootvader,kleine tastbare dingen waar grootse heldendaden achter schuilen.
Gudrun.