vrijdag 10 oktober 2008

De verzwakte intelligentie


Superintelligentie vreet je hersenen aan. Maar als het 'Eureka'-gevoel een bijdrage heeft geleverd aan de mensheid, dan heb je geluk!

We zijn allemaal intelligent op een bepaalde manier. Dat is zeker. En dat man en vrouw biologisch niet gelijk zijn aan elkaar, is ook zeker. De basis van kennis heeft iedereen. We vinden het nodig om ons verstand in IQ uit te drukken. Om ons te onderscheiden van de massa; worden we er effectief mee geboren, of is de aanleg aanwezig en moeten we geluk hebben dat het gestimuleerd wordt? Als bijvoorbeeld Mozart niet in de muziekwereld was opgegroeid, was zijn naam dan ook nog gekend? Of was Einstein een nog betere componist geweest? Niemand zal het weten.

Eén ding is zeker. Elke vorm van intelligentie heeft een prijs. Het is geweten dat deze mensen niet stil kunnen zitten. Voortdurend bezig zijn. Niet altijd puur mathematisch, maar vormt toch de basis voor de meest innoverende toepassingen en theorieën in het verleden en in de toekomst. Het is pas ongezond als het energie van je lichaam vergt. Onbewuste dwangmatigheid leidt tot een soms ongezonde situatie.

Als iedereen met de tijd intelligenter wordt, verzwakt ons systeem van nadenken niet? Of zullen er altijd mensen zijn die er uit zullen springen uit die menigte?

Het woord 'dom' of 'slim' kan op zich niet bestaan. Het is de gave van ontwikkeling, je omgeving waarin je opgroeit en de opvoeding die bepaalt of je mee bent. Het louter en alleen verstaan is geen objectief gegeven. Het begrijpen en logische samenhang bepaalt het verschil. Om het maar met een simpele redenering te verwoorden:


je hoeft niet slim te zijn
om te willen falen,
je moet niet dom zijn
om te kunnen slagen

Geen opmerkingen: