dinsdag 11 november 2008

De wereld op zijn kop

"O mooie wereldbol, ik snap er toch niks van." We zijn het toch gewoon dat op de kaarten in West-Europa het continent Amerika links van ons ligt en Azië rechts van ons. Als Aziaat zou ik India en China ongeveer in het midden van een aardrijkskundige handboek zien staan. Niet hier, maar natuurlijk in die landen.

Waar we ook wonen, ons educatief systeem bepaalt dat het midden het belangrijkste is. En dat centrum dat zijn wij; een continent, een land, maar vooral wij als menselijk ras op de wereldbol in de ruimte!

We hebben ons misschien ook nog de vraag gesteld waarom de noordpool boven en de zuidpool onderaan moet afgebeeld worden. Wel ja, domme vraag. Noorden is noorden, en zuiden is zuiden, dus omgekeerd kan het toch niet. Wel nee, daar gaat het niet om. Waarom moet alles telkens afgebeeld zijn volgens het principe dat een kaart telkens moet bekeken worden met het noorden bovenaan? De enige verklaring zou kunnen zijn dat de eerste cartografen afkomstig waren uit het noorden. Heb je al ooit eens een kaart omgekeerd bekeken, met de juiste namen van de steden, enz... leesbaar? Je went gewoon niet aan de vorm van de landen, continenten of de wereldkaart op zich. Als je het noorden links of rechts zou plaatsen, dan is het helemaal bizar.

Maar vanuit de ruimte zijn er geen grenzen, noch onder of boven. Dus wat is eigenlijk omgekeerd? Meestal zullen de satellietfoto's ons eigen idee van geografische aarde volgen. We hebben soms ook een vervormd beeld van sommige landen. De aarde is rond. Een bol plat maken omdat je alles zou kunnen zien op papier geeft soms problemen betreffende realistische weergave, ten gevolge van schaalvergroting-of verkleining.

Ons eigen persoonlijk ideaalbeeld kunnen we enkel in ons gedachten vormen. Als we zeggen 'het is een omgekeerde wereld', dan bedoelen we de culturen. De wereld zal op zijn kop blijven staan, zolang culturen blijven evolueren.

Geen opmerkingen: