dinsdag 10 februari 2009

Evolutie: economie vs filosofie

(vervolg van 16-12-08: eigen boek 'het toeval van ons denken')




Louter filosofisch

Al het voorgaande kadert in zekere zin in ons menselijk denken. Als men een gemiddelde waarde van intelligentie zou geven van de mens op aarde, dan zou het geen hoog cijfer zijn. Dat verklaart misschien ook waarom we maar ongeveer 10% van onze hersenen gebruiken.

Hoeveel hebben we er dan gebruikt tijdens de eerste jaren van onze evolutie? Hebben we er in het begin te veel gebruikt om te worden wat we nu willen zijn? Of is het de tol dat we nu betalen omdat we uiteindelijk een uitstervend ras zullen zijn. We hebben redelijk wat verspeeld. Misschien wel het groot potentieel dat nog vrij is, maar niet meer wordt gevonden, dus ook moeilijk te gebruiken. De drang was waarschijnlijk zo groot om een resonabel mens te willen worden. En liefst zo snel mogelijk. Hebben we ons denken niet te snel vergeten of 'verloren' door het principe van het gemak? Lui zijn is een deugd als we er niets voor moeten doen. Dit lijkt voor mij wel een dubbele luiheid. Toch is onze evolutie naar dit fenomeen geëvolueerd. We denken niet meer samen, maar jammer genoeg op individueel gebied en vooral niet diep genoeg. Want het kan stresserend zijn.

Het actueel gebeuren nu bewijst dat we niet meer zijn zoals we geweest waren: de enige echte oermens in zijn kudde. De kuddegeest is blijven bestaan, maar prestatie moet aan de basis gelegen hebben dat we niet meer louter filosofisch nadenken, meer puur economisch. Heeft de economie dan niet altijd geheerst in onze evolutie, om onze gedachten te vormen tot een beter bestaan, om onze evolutie in stand te houden? Heeft deze economische gedachtengoed niet ergens gezeten? Zoals een gerenomeerd filosoof mij wist te vertellen: 'economie moet in essentie overigens over samenwerking gaan; doen waar je goed in bent, zodat je bijdraagt tot het goed van het geheel...'
Wat met die 10% dat nog overblijft en wij met alle plezier nog altijd gebruiken? Heeft die bijna-lege -harde-schijf nog nut als we verder economisch blijven nadenken? Het is geen toeval dat we gekelderd zijn, globaal. Want evolutie is globaal. Het gaat ons allen aan. Het woord economie betekent zuinigheid. Dat hebben we niet. Ik denk dat we er nog altijd op zoek zijn, ten koste van ons welzijn.

Hebben we nu een evolutievertraging opgelopen? Misschien wel. Was die wereldwijde recessie noodzakelijk - onbewust - om ons te doen inzien? We zouden ons terug als mens moeten bekijken, in plaats van een economische machine, een lichaam dat met moeite weet waar zijn geweten staat. Er zal in de jaren die nog moeten komen, vele periodes zijn, die er ons toe zullen verplichten telkens ons te bezinnen op alle vlak.

Want als onze evolutie te snel gaat, dan zal het ons doen afremmen, lichtjes vertragen en onopvallend. We hebben er geen besef van als we het filosofische achterwege laten.


(eigen boek: "het toeval van ons denken"- verbeteringen, suggesties altijd welkom - torromolinos@hotmail.com - wordt vervolgd)

Geen opmerkingen: