woensdag 1 april 2009

Rally: een risicovolle race?



Als jonge knaap ging ik vroeger naar de rally. Namen zoals Guy Colsoul, Robert Droogmans, Patrick Snijers, Marc Duez, Ari Vatanen, en nog vele anderen waren mij niet onbekend. De tijden passeren en de rallysport heeft al flink moeten inboeten; door anti-rallybetogingen, ongevallen, vermogenbeperking op de motorisaties,... Ook de nostalgie met vroeger is niet direct meer terug te vinden. In het nieuws is het zelden een belangrijk item, tenzij er iets ergs is gebeurd(wat jammer is). Zo is het met vele sporten. Maar de veiligheidsnormen zijn enorm verbeterd, de parcours beter afgebakend, technische/electronische problemen van de sportwagens verbeterd en de rallysport zit terug in de lift met hele goede professionele rijders.

Freddy Loix, alias Fast Freddy, is een Belgische rallyrijder. Hij begon zijn debuut in 1989. Hij heeft voor vele renstallen gereden. In 2008 tekende hij voor het Chronos Team Belgium, aan het stuur van een Peugeot 207 S2000. In de IRC-Competities(tegenhanger van de WK-rally) behaalde hij behoorlijke resultaten(2de in het klassement in 2008). Hij won 5 keer de Rally van Ieper en uiteraard recordhouder. Hij is behalve rallyrijder ook actief als schrijver van columns voor internetmagazine Autosportnieuws. Behalve nationale sportzender Sporza, die al vele interviews deed met beroemde sporthelden, heb ik ook persoonlijk van deze sympathieke sportman de kans gekregen. Waarvoor dank!!

Sport op wielen is een ruim begrip. Waarom koos jij voor de rallysport?

Moeilijke vraag, ik ben er gewoon ingerold en ik kon gewoon goed autorijden en durfde ook heel snel te rijden en risico's te nemen. Ik zag dat natuurlijk niet zo, voor mij was het doodgewoon om het gas onder te houden.Mijn papa heeft een garage en zo werd er al heel gauw veel aan auto's gesleuteld om ze dan in het veld te gaan uittesten.

Rally werd(of nu nog) vaak gezien als waaghalzerij en 'no limits'. Rally is meer dan dat. Is rally een concentratiesport?

Rallysport wordt nu ook veel serieuzer genomen, de auto's zijn veel veiliger en de veiligheid van de supporters is ook heel belangrijk geworden.
Concentratiesport? In België rond de kerktoren rijden vergt natuurlijk minder concentratie dan in de bossen van Australië, waar de verkenningen beperkt zijn tot 3 passages. Maar toch, als elke 10de van een seconde telt om het verschil te maken om te winnen of te verliezen dan is concentratie het belangrijkste. De rally's die ik nu rij, daar ken ik de weg niet, we nemen nota's van 150 à 250 km special. Dat kan ik niet onthouden, dus tijdens de rally rij ik blindelings op de nota's. Ik rij, luister en dat allemaal aan de maximum snelheid. Als ik dan niet geconcentreerd zou zijn, dan zou het niet lang duren vooraleer ik langs de weg beland of in de bomen.

Jij volgt blindelings de bevelen van je co-piloot. In moeilijke situaties, heb je echt nog tijd om na te denken en zelf een eigen beslissing te nemen?

Diegene die aan het stuur zit neemt de beslissingen, punt. Maar die dingen gebeuren in een reflex en wordt dan een automatisme. Het is belangrijk dat piloot en co-piloot een team vormen, die steeds met elkaar overleggen. Maar aan het einde van het verhaal is het de piloot die beslist.

Hoe recupereer je tussen 2 etappes of na langere pauzes? En kan je je mentaal en fysisch voorbereiden op een volgende rally?

Je moet natuurlijk fysisch goed in orde zijn het hele jaar door. Daarom sport ik ook heel veel en zorg ik ook altijd dat ik geen vitaminen tekort kom. Ik volg geen specifiek dieet of zo, maar gewoon gezond eten is voldoende. Mentaal bereid ik me gewoon voor tijdens de verkenningen, de aanloop naar de rally toe. Alles moet gewoon goed aanvoelen om een goed resultaat te kunnen behalen. Goede voorbereidingen en goede samenwerking met ingenieurs en mekaniekers.
Thuis kan ik mij niet zo goed voorbereiden op een rally, enkel zorgen dat ik fit ben.

Bij de laatste rally in Ieper hebben kinderen je rallywagen mogen bekleden naar eigen fantasie. Vind je dat zulke initiatieven nog mogen gebeuren? Niet alleen van kinderen,maar misschien een bekende kunstenaar?

Ik heb niet zo veel met kunst in het algemeen. Dat de kinderen het design mochten ontwerpen vond ik een heel mooi initiatief. Het ging er eigenlijk meer om de kinderen te betrekken in een project en dan ook nog een rallywagen decoreren. De autosport heeft toch iets magisch voor de kinderen, de actie, de snelheid, de piloten,... En door dit initiatief werden ze betrokken met mijn wereld en dat was heel fascinerend, vooral de vragen van die kleine mannen.

Behalve het racen in straten en kleine wegeltjes in diverse landen, kan je nog genieten van het
landschap?

We hebben het voordeel dat rally zich niet op een circuit afspeelt maar op de gewone wegen rondom een stad of steden. Daardoor zien we toch vrij veel van het landschap en hebben we ook echt contact met de bevolking. De laatste jaren mogen we maar 2 of 3 passages maken tijdens de verkenningen op de snelheidsproeven. Dat wil zeggen dat de verkenningen heel beperkt zijn. We zijn minder lang aanwezig in één bepaald land. Alles wordt tot 1 week beperkt. Ik probeer zoveel mogelijk buiten te gaan sporten, zoals lopen of fietsen, dan snuif ik ook echt de sfeer op. Dingen gaan bezoeken zit er meestal niet in.

Geen opmerkingen: