vrijdag 3 juli 2009

Hoe worden maatschappijmeningen gevormd?



Maatschappijkritiek hebben we allemaal. Meestal berust op vooroordelen, omdat in de eerste plaats onze emoties een rol spelen, en niet te vergeten ‘ondoordacht‘ meelopen met de ander. In sommige gevallen sta je werkelijk in discussie met je eigen gedachten.

Met enkele voorbeelden kan ik je wat meer duidelijkheid geven. Er zijn voorbeeldsituaties met betrekking op mediagebeuren, andere zijn mogelijke situaties die ik zelf schets(soms op toeval berust, mochten die echt gebeurd zijn).

Er vermoordt iemand zijn vriendin. De dader schiet kort daarna een kogel door zijn hoofd.

1ste reactie: “hoe is dat nu weer mogelijk. Gelukkig maar 2 slachtoffers.”
2de reactie(na meer informatie): “tja, een illegaal, en het waren geen Belgen. Oef!”
3de reactie: “ongelooflijk! Wat doet die illegaal hier?” “Hoe komt men aan een pistool?” We moeten echt iets doen aan die illegalenstroom.”

Een man van allochtone afkomst en een autochtoon hebben een woordenwissel en/of handgemeen. Laten we veronderstellen dat het tot slagen en verwondingen komt voor beide partijen, maar niet ernstig.

Vanuit standpunt autochtoon: gaat die persoon nu wrevel en argwaan koesteren t.o.v. van een andere cultuur of de cultuur van die allochtoon, of blijft het enkel maar tot dit ene vervelend moment?
Vanuit standpunt allochtoon: gaat die persoon nu wrevel en argwaan koesteren tot een bepaalde groep van autochtone personen, of blijft het hier ook enkel bij dit ene vervelend incident?
Bijkomende bedenkingen: kan vanuit deze 2 standpunten enige vorm van discriminatie/racisme ontstaan? En mochten het nu enkel 2 allochtonen(al of niet verschillend van cultuur) of enkel 2 autochtonen zijn, die met elkaar in de clinch geraken. Blijven de bedenkingen vanuit elke partij hetzelfde?

Een vechtscene in een school (speelplaats) wordt gefilmd en op Youtube geplaatst. Men ziet 2 vechtende jongens. Een ervan heeft een donkere huidskleur, duidelijk van buitenlandse afkomst.

Reactie 1: “terug een vechtpartij in een school. Is er hier geen toezicht?”
Reactie 2: “Er moet hier toch wat meer aan de hand zijn?”
Wat men achteraf te horen kreeg is het volgende; de scène werd goed voorbereid en uitgelokt. Het was geen toneelopvoering, maar echt.
Reactie 3: “Nog altijd racisme op de scholen?”
Reactie 4: “gefilmd of niet, uitgelokt of niet, men mag zich niet laten doen!”

Maar wat als het nu wel eens een goed opgezet plan was, en die 2 vechtersbazen dit hebben ‘gespeeld’? Welk vertekend beeld heeft dit niet aan onze opgroeiende jeugd of voor de school in kwestie?

Zo heeft iedereen uit eigen levenservaring genoeg voorbeelden, waarbij je niet altijd bij het juiste einde zat. Niet enkel de mening van jezelf of dat van een ander telt. Maar vooral de pers, die maatschappij-geprogrammeerde-meningen voorkauwt, is een doorslaggevende factor.

Een objectieve mening is moeilijk, maar gewenst.

Geen opmerkingen: