donderdag 1 oktober 2009

De parkeermeter


Leuke anekdote!



Ik moest ergens zijn voor een examen. Ik wou op tijd zijn, omdat ik toch parking zou vinden. Ik vond een plaatsje aan de straat zelf. Ik zag direct dat ik moest betalen aan de parkeermeter. Ik had geen kleingeld bij, dus met bankkaart (inclusief Proton). Ik ging het gebouw binnen. Rond 08.30h ging de deur open van het auditorium. Ik nam plaats achteraan. Maar na 10 minuten bleek al gauw dat ik en nog andere in de verkeerde zaal zaten. Plotseling kwam er een ingeving in mijn hoofd. Waarom weet ik nog altijd niet. Met een instinctieve reactie wil ik mijn bankkaart uit mijn portefeuille nemen.

En goed geraden, die zat er niet in. In volle stress loop ik naar buiten recht naar de betaalautomaat. Ik zag mijn kaartje er nog insteken en nam hem vliegensvlug eruit. Oef!! Tussen het parkeren en de vondst zat er welgeteld 40 minuten tussen. Dit zal mij geen twee keer gebeuren. In de zaal moest ik nog wat bekomen. Nam een blad en balpen, en zat 'rustig' om me heen te kijken, want het examen was nog niet begonnen. Op het moment hij wou beginnen, kwam er nog iemand binnen die plots mijn naam riep voor heel de zaal: "is er hier iemand die Jo Verhaeghe heet?" Verwonderd en bekomen van de stress keek naar zijn richting en stak mijn hand op. "Ik denk dat deze VISA-kaart van jou is?"

Een rode kop kan ik niet krijgen, maar 't zou al een even groot mirakel zijn, mocht dit wel zo zijn. Wel heb je ooit. Kan je echt in een tijdspanne van een uur 2 belangrijke voorwerpen na elkaar verliezen en terugvinden,zonder dat je werkelijk beseft dat je iets verloren hebt?

Geen opmerkingen: