maandag 17 oktober 2011

Waar zit onze moraal .... in China?


Ik bekeek net een filmpje gemaakt door een bewakingscamera.... in China. Het toont een steegje waar een klein kind van twee jaar midden op de straat staat. Het kind kent geen gevaar. Een kleine witte bestelwagen komt aangereden en rijdt het arme kind omver. Het kind ligt op de grond. Er passeren twee voorbijgangers, maar kijken blijkbaar niet naar het kind om. Een tweede bestelwagen rijdt nog eens over het kindje. Hij moet blijkbaar opgemerkt hebben  dat er iets niet juist was, en reed ook weg. Daarna passeren er verschillende volwassen mensen te voet of met fiets 18 wel te verstaan -  die al of niet naar het kind omkeken.... die levensgevaarlijk gewond op straat lag. Eén vrouw snelde uiteindelijk het kind te hulp. Riep waarschijnlijk nog naar iemand. De mama kwam naar buiten en nam het kind mee en verwittigde de hulpdiensten. Even later zien we  uit beelden van het nieuws dat het kind in intensieve zorgen ligt. Volgens de laatste berichten zou  de kleuter hersendood zijn. Groot verdriet voor de ouders.

Het is niet de eerste keer dat ik zo iets ergs zie in het verkeer in China. Het is zo wraakroepend dat een mens zo kan zijn. We zijn nochtans sociale wezens. We beseffen toch wel goed wat een noodsituatie is. Maar China is niet zo emotieloos als we denken. Het feit dat het nieuws daar een heel lang item aan besteedde, doet ons toch  nadenken wat er in hun maatschappij fout loopt. Wereldwijd op tv en in kranten werd dit gruwelijk nieuws overgenomen. Dat de 'dader' die vluchtsmisdrijf pleegde uiteindelijk werd opgepakt mag een opluchting zijn. De tweede chauffeur moet nog gevonden worden, maar het is niet zeker of hij wist over wat hij reed. Erger vind ik, maar de publieke opinie ook, hoe de andere voorbijgangers gewoon niks deden. Zij konden toch niet denken dat er daar een klein kind lag te slapen?

Maar laten we niet één land gaan veroordelen. Ook in India kom je zo eigenaardige taferelen tegen. Een verkeersslachtoffer die dood ligt op straat. Dagen later ligt die er nog. Niemand die het lichaam opeist. Waar zijn we in godsnaam mee bezig! Ook in België plegen we vluchtmisdrijven. Is dit een afweermechanisme van de mens? In de Belgische wet is het een misdrijf als we geen hulp bieden aan mensen in nood. Als je zelf niet deskundig genoeg bent, dan volstaat het om iemands anders te roepen of de hulpdiensten te bellen. Je hebt in ieder geval iets gedaan. Ik ben ervan overtuigd dat de mens de intentie heeft om iets te doen. Beelden zeggen ook niet alles. Een cultuur ken je maar het best als je daar woont of lang hebt verbleven. We kennen de achtergrond niet van dat kind, welke sociale klasse, enzovoorts...  En is dat wel nodig? Dat verklaart toch niet dat we geen hulp moeten bieden.

In de dierenwereld zien we dat beesten elkaar nieuwe dingen aanleren, elkaar beschermen, zonder echt over na te denken: instinctief. Zijn wij - de mens - ons moreel fatsoen aan het verliezen?

Geen opmerkingen: