zaterdag 10 november 2012

I Love Techno 2012



Het was drie jaar geleden dat ik voor het eerst had meegeholpen op dit grootste evenement. De stijl van muziek is niet echt mijn ding. Ik kan er wel eens naar luisteren, maar niet heel de tijd, en zeker niet wanneer de decibels op springen staan. De meeste DJ's ken ik niet. Maar namen zoals Major Lazer en Netsky doet bij mij wel een belletje rinkelen.

Toch vond ik het dit jaar minder, in vergelijking met 2009. Ligt het aan de wereldwijde crisis? Ik geloof van wel. Tickets kosten veel geld. Daarnaast wil je ook nog eten, drinken en thuis geraken. Voor sommige buitenlanders is het echt een shortstay. Als je van Australië komt hoef ik niet te vertellen hoe duur dit kan oplopen, en dit enkel maar voor een nachtje amusement. Op dit evenement moet je echt opvallen. Of dat nodig is, weet ik niet, maar het lijkt wel een trend. Het het heeft soms meer iets van een carnavalsstoet. De schaars geklede dames waren deze keer veel minder, en de verklede niet trendy mannen waren niet meer dan anders. 

Dronken of stonded (soms merk je het verschil niet) passeert telkens de revue. Als je rond 22.00h al ladderzat rondloopt, dan vraag ik me echt af hoe je de volledige nacht zal eindigen. Zonde van het geld, inderdaad, en ook van je gezondheid. Het is mij opgevallen dat er zo weinig beschermoortjes worden gebruikt. Ik heb vanaf de start tot het einde oordopjes in gedaan. Ik wil vermijden dat wanneer ik in mijn bed lig mijn oren beginnen te tuiten. Gehoorschade loop je niet op van die enkele keren, maar is heel sluipend. Na een verloop van tijd heb je onherstelbare schade opgelopen.

Mijn taken voor dit evenement was instaan voor de kassa van de merchandising. Ik was natuurlijk niet alleen. Met drie per kassa. Deze keer was er de intrede van de draagbare betaalterminals. Heel handig, maar soms niet te volgen, wanneer er vijf tegelijkertijd met kaart willen betalen. Onze kassa had er één, maar het is dan ook een testfase. Ik vond dat het een succes was. Gezien er in de hal geen mobiele selfbank stond, waren wij dan ook de bank van dienst. Handig omdat je dan ook minder liquide hebt, en beter voor de veiligheid. In het heetst van de strijd kan je de toeloop van aankopen bijna niet volgen. Concentratie is dus vereist, en tussen drie uur en zes uur 's nachts kan dat wel eens doorwegen.

Dat het crisis is, mag zeker zijn. Enkele kaarten waren saldo-ontoereikend. Je hebt bezoekers die dan proberen met nog andere bankkaarten die ze bij zich hebben. Ik was geschrokken dat die jongeren tot zelfs drie kaarten bij zich hebben. Het frappanste vond ik een man die een gepersonaliseerde kaart gaf. Op de kaart stond er een foto van een gezin, maar hij stond er niet tussen. Bijgevolg was het een blank gezin en hij was anderskleurig. Wij moeten dan direct de relflex maken. Bovendien viel het nog eens extra op omdat hij een groot bedrag vroeg om in cash te ontvangen.

Gestart zaterdag rond 17.00h en terug in bed zondag om 07.45h. Ik had wat moeite om direct in te slapen. Uiteindelijk is mij dat toch gelukt. Vandaag zal mijn dag heel rustig zijn. Ik ben voor het moment alleen, geen lawaai. Vanavond zal het anders zijn. Waarschijnlijk zal ik vroeg in mijn bed kruipen. Morgen is het terug werkdag.


Geen opmerkingen: