vrijdag 30 november 2012

Waar zit die Delete-knop?



Onze privacy is er aan. Wat we ook doen of willen bereiken. Het lukt ons even wel, ... of denken dat het goed zit. Jammer, de addertjes onder het gras- o, ze zijn met zovelen - blijven. Het gras blijft groeien, en de addertjes vermenigvuldigen zich. Met dit artikel weet ik dat dit online staat, logisch want ik hoop dat dit online staat. Maar dat is het net. Het gaat net over de zaken waarbij je echt niet weet dat men aan de andere kant van het scherm jou kan meevolgen. Maak ik mij zorgen? Ja en neen. Maakt de meerderheid zich zorgen? Meestal niet (maar in hun hoofd hopelijk wel).


Forum-Fora

Ik zal eerlijk zijn en beginnen met een eigen voorbeeld. Ik heb nooit gedacht dat ik door commentaar te geven op een artikel (bijvoorbeeld op de Knack-website)  ik achtervolgd kon worden door iemand totaal onbekend, en voor alle duidelijkheid mij niet graag mocht. Ik spreek nu van een goede vier jaren geleden. Het was zo erg, dat ik het nooit zal vergeten. Ik heb de lokale politie van mijn stad moeten bellen, maar die hoorden het letterlijk donderen in Keulen. Zo vertrouwd zijn ze niet met inbreuk op de privacy op internetgebied. Die man klaagde mij zonder reden aan voor zedelijke veronderstellingen en gaf een link naar de witte gids waar men mijn adres kon vinden.Mijn profielnaam was mijn echte en volledige naam, de zijne een nickname. Om niet verder in detail te treden is deze vervelende zaak rechtgezet doordat ik een mail gestuurd heb naar de webmaster van Roularta. Mijn vraag was om alle converstaties op de artikels, zowel van hem als van mij, te verwijderen. Dit hebben ze dan ook gedaan. Of ik nu nog geneigd ben om te reageren op artikels van bekende nieuwssites? Nee, ik heb het toen wel gehad. Ik vond het vooral erg dat de lokale politie niet wist wat ze moesten doen.

CIA

De veiligheidsdiensten laten zichzelf vangen. En de grote vis, ja inderdaad, de chief himself. Er bestaan wel handige trics om je relatie met een minnares/minnaar niet op het net te gooien, maar toch  de mogelijkheid geven om met elkaar (intiem) te communiceren en ergens af te spreken. Maar dat kan toch niet? Ja, dat kan toch wel. Je stuurt zeker geen sms of  e-mail naar elkaar. Je opent gewoon een nieuwe e-mailaccount. Je geeft dezelfde gebruikersnaam en paswoord aan je geliefde. En verder kijk je beiden af en toe naar je e-mailaccount. Je moet enkel concepten maken, en die natuurlijk niet verzenden. Briljant? Ik vind van wel, maar als een van de twee personen per ongeluk een mail heeft verstuurd naar de ander, dan zit je wel met een groot probleem. Zeker als je de grote baas bent van de CIA. Door een foutje van de minnares werd zijn gedrag gestraft, want dit hoort niet in de filosofie van een intelligente organisatie.

Facebook

We zijn allemaal heel blij dat dit is ontstaan. Het brengt echt mensen dichter bij elkaar, om vooral in elkaars privacy te kunnen neuzen. Die privacy heb je grotendeels zelf in de hand. Maar als je niet veel van software weet of niet de moeite doet om te zoeken waar je de aan- en uitknop moet activeren, dan vind ik dit geen goed idee. Maar zelf als je het ongeveer weet hoe het moet, dan is Facebook zo slim om achterpoortjes te creëren om veel van je te weten. Zo vernam ik een recent verhaal van iemand die chlamydia heeft opgelopen. Hij had een vermoeden, maar was niet zeker. Op een dag krijgt hij via Facebook een bericht 'welcome to the Chlamydia-Club'. Hoe zo iets kan gebeuren is misschien wel zoeken naar een naald in een wereldwijde hooiberg. Of heeft die persoon misschien ergens een steekje laten vallen in een bericht. De kans dat hij het ooit te weten komt is quasi nihil.

Het wordt nog gesofisticeerder; een foto die schijnbaar iets te bloot is zal via een speciaal programma van Facebook gewoon verwijderd worden. Men deed eens de test of Facebook wel zo punctueel is. Een vrouw in bad bracht haar twee ellebogen naar boven. Je kan het misschien al raden. Die metamorfose was een grote boezem met enorme tepels. Schijn bedriegt, en de foto werd verwijderd. Een berichtje naar de klachtendienst - bestaat dit? - zorgde ervoor dat de foto terug mooi op zijn plaats werd gezet. Dit was een test van een andere firma- Twitter - en daarom kunnen die iets meer. Een gewone sterveling mag zich grote zorgen maken. En het houdt niet op. Er zijn weinig mensen die privacyverklaringen in detail lezen, laat staan dat ze het verstaan in de taal dat het geschreven is. Sommige websites gebruiken foto's, die door ons op het net worden geplaatst, op het lichaam van een of andere porno-acteur/actrice. Als dit ooit je  levenswens was, dan heb je geluk dat die uitkomt. Het zijn vooral vrouwen die hier het slachtoffer van worden.


Delete?

Kunnen we hier in Europa, België, onze privacy terug winnen? Of het recht om volledig 'vergeten' te worden? Ik denk dat er hier nog veel werk voor de boeg ligt. Niettegenstaande een Engelsman (en beetje een Belg) het internet hebben uitgevonden, zijn het nog altijd de Amerikanen die op internetgebied de vele  internationale wetten aan hun laars lappen. De Verenigde Staten weten wel met wat ze bezig zijn, maar ze zijn ook geen engelen. De Europeanen blijven achter en zijn veel te naïef. De recente studie over ons privacy-gebruik en beleid laat echt diepe sporen na. Toch kan wie wil bijvoorbeeld aan Google vragen om die foto niet online te publiceren, of om je profiel niet openbaar te maken. Ik heb het hier over zoektermen. Je mag gerust zijn, Google zal je eis inwilligen, als die terecht is. Als je wilt kan je maken dat iemand je huis niet kan zien op Google Maps, en zo in je voordeur binnen wandelt. Ik heb er zelf geen problemen mee, maar je moet wel even zoeken en inspanningen leveren om dit te vinden.

Oplossingen

Mijn pleidooi is in feite meer voorlichting door de overheid naar de gewone burger toe. Wij nemen onze privacy niet serieus, dit mag gezegd worden. Het is ons recht om ons te beschermen, en  de plicht door belangrijke instanties om ons te informeren. Ik ijver voor een soort ombudsdienst in je gemeente die je verder kan helpen. Meestal weten we wel hoe je een account kan opstarten, hoe je iets kan uploaden, enz... Maar als het komt op privacy weet men plots niet meer waar de klepel hangt.

En dit is niet alles. Onze jeugd moet beter geïnformeerd worden over de gevolgen van hun handelen via het internet. Een privacy-besef is nog altijd iets anders dan een privacy-policy.

Geen opmerkingen: