zondag 21 september 2014

Hand in hand


100 JAAR WOI, alsof het gisteren was. En daarna nog de tweede wereldoorlog. Vele jaren later aangrijpende burgeroorlogen met genocide op grote schaal. Wanneer stopt het? Of is er al een nieuwe in de maak? Het zou ons verbazen mocht er een oorlog uitgevochten worden puur omdat we ons vervelen. Vrede en oorlog gaan hand in hand. Ze laten elkaar niet los.

Men vocht en vecht nu nog om maar twee belangrijke redenen; territorium en religie. Het eerste is een logische redenering, omdat we als eerste mens ons moesten voortplanten. En eens we met meer zielen waren, hadden we ook wat meer ruimte nodig. Hoewel ruimte oneindig is, geldt dit jammer genoeg niet voor ons als aardse wezens. We hebben geleerd dat gebied begrenzend is, of in ieder geval hebben wij zelf die grens bepaald. Maar nu komt het. Hoe in godsnaam, ja zeg ik het goed - God, de Vader - is religie ons leven beginnen moeien? Ook territorium en religie gaan hand in hand. Met het enige verschil dat religie niet begrenzend is. Zo lang er mensen bijkomen, kunnen we ze een godsdienst geven of indien nodig bekeren.

Maar soms is bekeren niet mogelijk. Dan zit er niks anders op om mensen te laten verdwijnen, want iemand die niet gemotiveerd is, die kan je niet maken als je gelijke. Het is natuurlijk erg. Maar hoe erg is erg? De laatste maand hebben extremistische organisaties de wereld duidelijk laten zien dat barbaarse praktijken gerechtvaardigd zijn. We walgen van deze beulen, maar niet alleen de westerse populatie. Ook de islamwereld is niet gebaat met zulke onmenselijke slachtingen.

Ons nog geëngageerd voelen om ellenlange oorlogen te voeren is al lang voorbijgestreefd. We sluiten meer en meer coalities, de snaren gelijkstemmen, en het liefst van al zo snel en efficiënt mogelijk. Interventies mogen niet meer het karakter hebben van klassiek oorlog voeren. Toch is het oorlog, maar in een modern jasje. Gesofisticeerde, gerichte en vooral 'slimme' bommen. Met dat moeten we het doen. En als het moet opnieuw, maar het liefst zo weinig mogelijk, want alles heeft een economisch en moralistisch prijsje.

Maar hoe bestrijd je iets waar je het ware gelaat niet van ziet? Een virus dat zich telkens muteert, en plots - zelfs op eenzaam gebied - te voorschijn komt. Hoe bestrijd je een oorlog op grote schaal in een afgebakend gekend gebied, als er één enkeling je in je boerendorp zou bevinden en daar zijn ideologie letterlijk begint af te vuren? Ik weet het zelf niet goed. 

Het signaal is duidelijk gezet, alweer door de politiemacht van de wereld, USA. Hoe je het draait of keert, zij zijn nog altijd de atoomstaat  en grootmacht die vrede wil handhaven en oorlogen in de kiem willen smoren. Hoe komt het dat zij dit willen? Volgens mij omdat de Verenigde Staten een smeltkroes is van alle bevolkingsgroepen ter wereld, waar alle religies thuishoren. De Amerikaanse bevolking gaat niet enkel hand in hand met elkaar om, maar probeert dit ook te doen met de rest van de wereld. Omdat ze niet meer dan anders het gewoon zijn.

Geen opmerkingen: