maandag 1 september 2014

Waar was ik gebleven?


Niet eenvoudig, om te blijven schrijven. Het lijkt allemaal gemakkelijk, maar een pen kan niet zomaar stoppen, als de hand die hem vasthoudt het laat afweten. Krampen in mijn vingers heb of had ik niet. Een siësta voor enkele maanden - ja, zeg ik het goed - of welk excuus is dit niet? Ruimte in mijn hoofd vrijmaken. Dat zou het wel eens kunnen zijn!

Toch stel ik mij vragen. Ga ik nog begrijpen over een termijn van dertig jaren wat ik hier allemaal heb geschreven? Of nu al reeds; heb ik dit allemaal wel geschreven? Het is alsof een andere 'ik' in mezelf zit, die nog beter presteert dan 'mezelf'. Klinkt wat verwarrend. Nochtans heb ik nu niet gedronken en ben nuchter, zelfs als bier mocht aangelengd zijn met water. Kan ik nog alles volgen? Nee, natuurlijk niet. Kan ik mij richten op altijd hetzelfde thema? Hoe saai zou dat nu weer zijn?

Maar de wereld blijft mij boeien. Al zou ik soms graag mijn ogen en oren sluiten, al was het eventjes. Heb ik dan iets gemist? Het is te zien hoe je dit bekijkt. Je kan iets missen als het nog moet komen, en iets missen als het net gepasseerd is. Best ingewikkeld. Zo kan mijn hoofd wel zijn, zo ken ik mezelf. Hersenspinsels die ronddraaien en geen uitweg vinden.

En die blijven dan vragen afvuren met.... "waar was ik gebleven?"

Geen opmerkingen: